กรุณาเลือกภาคี :


มูลนิธิพัฒนาเครือข่ายเอดส์

จุดเริ่มต้น...จากกลุ่มสู่เครือข่าย
ย้อนหลังกลับไปช่วงก่อนปี 2538 ซึ่งเป็นช่วงที่ปัญหาการระบาดของเชื้อฯ เอชไอวีในประเทศไทยตกอยู่ในสถานการณ์ที่น่าเป็นห่วงผู้ติดเชื้อฯจำนวนมากถูกผลักดันออกจากชุมชน เพียงเพราะ
ความไม่เข้าใจของผู้คนในสังคม ส่งผลให้แต่ละคนต้องพยายามหาที่ยืนให้กับตัวเอง โดยการมาพบปะให้คำปรึกษาซึ่งกันและกัน

แต่จากจุดเริ่มต้นเพียงแค่ความหวังในการหาที่พึ่งทางใจจากคนที่ตกอยู่ในปัญหาเดียวกันนี้เองกลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของการรวมกลุ่มกันของผู้ติดเชื้อในพื้นที่ต่างๆ อย่างแพร่หลายมากขึ้น โดยเฉพาะ
ในภาคเหนือตอนบน และภาคกลาง

ประจวบเหมาะกับในช่วงปี 2538 มีการจัดประชุมผู้ติดเชื้อฯนานาชาติขึ้นที่จ.เชียงใหม่ ก็กลายเป็นแรงกระตุ้นอย่างดีให้กลุ่มผู้ติดเชื้อฯในประเทศไทย และองค์กรต่างๆ เริ่มมองเห็นความสำคัญ
ของการรวมกลุ่ม และเชื่อมประสานเป็นเครือข่ายการทำงานมากขึ้น

งานหลักๆ ของกลุ่มผู้ติดเชื้อฯในช่วงแรกมีเป้าหมายเพื่อช่วยเหลือกันในหมู่สมาชิก เช่น การประชุมกลุ่ม หรือการพบปะประจำเดือน ให้สมาชิกได้มีโอกาสได้พบเพื่อน และเป็นเวทีแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสารต่างๆ การเยี่ยมบ้านเพื่อนสมาชิกที่มีปัญหา การช่วยเหลือด้านเศรษฐกิจเฉพาะหน้า การช่วยเหลือด้านทุนการศึกษากับเด็กที่ได้รับผลกระทบ เป็นต้น ก่อนที่ต่อมากลุ่มผู้ติดเชื้อฯ ในหลายพื้นที่
ได้ขยายขอบเขตการทำงานมากขึ้น เช่น การเป็นวิทยากรสร้างความเข้าใจเรื่องเอดส์ในชุมชน จนกระทั่งนำไปสู่การพยายามให้ชุมชนเห็นปัญหา และมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาเอดส์

อย่างไรก็ดีจากการเรียนรู้ของหลายกลุ่มก็พบว่ามีงานอีกหลายอย่างที่ในระดับกลุ่มเองยังไม่สามารถทำงานแก้ไขปัญหาได้ เพื่อนสมาชิกยังไม่ได้รับการรักษาที่เหมาะสม การละเมิดสิทธิมนุษยชนยังเกิดขึ้นกับผู้ติดเชื้อฯ รวมทั้งเด็กที่ได้รับผลกระทบจากเอดส์ สังคมโดยรวมยังมีความเข้าใจที่ไม่ถูกต้องเรื่องเอดส์ ดังนั้นจึงมีการพบปะกันระหว่างกลุ่ม จนรวมเป็นเครือข่ายในระดับจังหวัด ระดับภาค เพื่อจะได้เห็นมุมมองกลุ่มอื่นๆ ในการทำงาน และร่วมคิด ร่วมผลักดันด้านนโยบายการแก้ปัญหาเอดส์ รวมทั้งเป็นตัวแทน เป็นปากเสียงของผู้ติดเชื้อฯ ในการเสนอปัญหาและมีส่วนร่วมในการทำงานต่อระดับนโยบายของรัฐบาล

กระทั่งวันที่ 8-10 ตุลาคม 2540 จึงมีการพบปะกันของตัวแทนผู้ติดเชื้อฯครั้งใหญ่ ในการประชุมสมัชชาผู้ติดเชื้อฯในประเทศไทยที่โรงแรมรัตนโกสินทร์ กรุงเทพฯ ภายใต้การสนับสนุนขององค์กรพัฒนาเอกชนด้านเอดส์ โดยการพบกันในครั้งนั้นที่ประชุมได้มีมติก่อตั้ง "เครือข่ายผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ ประเทศไทย" ขึ้นมา และถือเป็นการรวมตัวกันเป็นเครือข่ายระดับประเทศอย่างเป็นทางการของไทยหลังจากที่ก่อนหน้านี้เกิดการรวมตัวกันในระดับภาคมาแล้ว คือ เครือข่ายผู้ติดเชื้อฯภาคเหนือตอนบน ภาคกลาง และภาคอีสาน

ผลจากการรวมตัวกันครั้งแรกนี้ได้มีการวางเป้าหมายการทำงานของเครือข่าย และมีการเลือกตั้งคณะกรรมการเครือข่ายโดยคัดเลือกจากตัวแทนของทุกภาคเพื่อเป็นกลไกในการทำงานเครือข่าย จากนั้นแกนนำจากแต่ละภาคก็กลับไปดำเนินภารกิจของแต่ละภาค อย่างไรก็ตามในระยะแรกการทำงานด้านแผนงานร่วมในระดับนโยบายยังไม่มีการสานต่อที่ชัดเจนนัก

จนกระทั่งในปี 2542 มีการประชุมสมัชชาเครือข่ายผู้ติดเชื้อฯครั้งที่ 2 ที่ จ.หนองคาย ซึ่งมีแกนนำกลุ่มเข้าร่วมจากเครือข่ายฯภาคต่างๆ คือ ภาคเหนือตอนบน ภาคกลาง ภาคอีสาน ภาคตะวันออก และ ภาคเหนือตอนล่าง มาเข้าร่วมประชุม ขณะที่ในส่วนของภาคใต้แม้ในขณะนั้นจะยังไม่มีการรวมตัวเป็นเครือข่ายแต่ก็มีตัวแทนจากกลุ่มในพื้นที่เดินทางมาร่วมประชุม

โดยในการประชุมครั้งนี้เครือข่ายได้เห็นความชัดเจนมากขึ้นว่า นอกจากปัญหาการถูกรังเกียจ กีดกัน ยังมีปัญหาสำคัญที่เกิดขึ้นคือ เรื่องการเข้าถึงการรักษา รูปธรรมที่สะท้อนปัญหานี้ชัดเจน คือ จากการสำรวจการได้รับยาป้องกันโรคปอดอักเสบพีซีพี (ซึ่งเป็นสาเหตุการเสียชีวิตอันดับต้นๆของผู้ติดเชื้อ) ของแกนนำที่มาร่วมประชุม พบว่า มีผู้ที่เข้าเกณฑ์การรับยาป้องกันได้รับยาไม่ถึง 50% ทั้งที่ยาป้องกันหาได้ ราคาไม่แพง แต่ระดับแกนนำผู้ติดเชื้อ ไม่สามารถเข้าถึงได้ และนั่นยังไม่รวมถึงสถานการณ์การเข้าถึงยาต้านไวรัสที่แทบไม่ต้องนึกถึงในสถานการณ์ขณะนั้น

จากการพบกันครั้งนี้เครือข่ายมีเป้าหมายและแผนงานร่วมกันมากขึ้น โดยเฉพาะแนวทางการทำงานเรื่องการเข้าถึงการรักษาซึ่งงานดังกล่าว มีแนวร่วมที่เป็นองค์กรพัฒนาเอกชนที่พร้อมร่วมทำงานด้วยอย่างชัดเจนเริ่มจากการทำงานเพื่อเข้าถึงการป้องกันและรักษาโรคฉวยโอกาส และขยายสู่การทำงานเพื่อการเข้าถึงการรักษาด้วยยาต้านไวรัส 

"..การพบกันครั้งนั้นเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้เครือข่ายเห็นว่าเรื่องการเข้าถึงการรักษาเป็นงานเร่งด่วนที่เราต้องลงมืออย่างจริงจังไม่อย่างนั้นก็จะไม่มีวันเกิดการเปลี่ยนแปลง เราต้องทนดูเพื่อนผู้ติดเชื้อฯต้องตายลงทุกวัน เพราะไม่รู้เรื่องการดูแลตนเอง และไม่ได้รับการรักษาที่ถูกต้อง และต้องจำยอมกับสิ่งที่เกิดขึ้น.." นับจากนั้นมาการทำงานของเครือข่ายผู้ติดเชื้อฯในประเทศไทยจึงเข้มข้นขึ้น และเข้มข้นขึ้นจนถึงปัจจุบัน

เว็บไซต์ www.thaiplus.net

กิจกรรมของมูลนิธิพัฒนาเครือข่ายเอดส์
โครงการพัฒนาสิ่งแวดล้อม

โครงการพัฒนาสิ่งแวดล้อม

โครงการพัฒนาชุมชน

โครงการพัฒนาชุมชน